പനിച്ചു പൊള്ളുന്ന രാവിന്റെ നിഴലുകള്
അടര്ത്തി മാറ്റുവാന് ആവാത്ത വേളകള്
ആര്ക്കുവേണ്ടി പിറക്കുന്നു പിന്നെയും
എങ്ങുമെത്താത്ത സ്വപ്ന യാമങ്ങളില് .
ഇന്നലെ പ്രിയം ഏതോ നിശ്ശബ്ദത
തൊട്ടുമാറ്റിയതാകും നിഴലുകള്
കണ്ടതില്ല രാമുറ്റത്തതെങ്കിലും
വന്നുപോകുന്നു ഏതോ അരങ്ങിലും .
നിദ്രയെന്നെ വിളിക്കാതിരിക്കവേ
തേടി വാക്കിനപ്പുറം കാണുവാന്
എന്തിനായി മറയ്ക്കുന്നു വര്ണ്ണവും
ദൂരെയെങ്ങോ തെളിയും വെളിച്ചവും.
കൂരിരുളിലും മുന്നില്ത്തെളിയുന്ന
പുഞ്ചിരിക്കും കുരുന്നു മുഖങ്ങളില്
നിന്നുതേടും വെളിച്ചത്തിനപ്പുറം
കണ്ണുനീരിന് ചെറിയ പൊടിപ്പിനെ
എന്തിനായി മറയ്ക്കുന്നു യാത്രയില്
ഒപ്പമേറ്റാന് മടിച്ചീ നിഴലുകള്!
എം.സങ്
No comments:
Post a Comment